سرآستین های بافتنی پزشکی: مواد، کشسانی و راهنمای آب بندی

A دستبند طبی بافتنی معمولاً از ترکیب بافتنی پلی استر-اسپندکس با نسبت 80/20 به 90/10 ساخته می شود که به آن 100 تا 180 درصد کشش با بازیابی قوی می دهد بنابراین بدون محدودیت گردش خون، اطراف مچ را محکم می بندد. ساختار دنده ای با وزن 200 تا 280 گرم بر متر مربع این خاصیت ارتجاعی را با قابلیت تنفس کافی برای جابجایی هایی به مدت 8 ساعت یا بیشتر متعادل می کند، در حالی که یک لبه کاف دولایه یا روی هم پوشانده شده است که در واقع مانع از ورود ذرات و مایع به دهانه آستین می شود.

موادی که معمولا در سرآستین های بافتنی پزشکی استفاده می شود

ترکیب الیافی که در یک کاف بافتنی استفاده می‌شود، نحوه رفتار آن را پس از ده‌ها چرخه کششی تعیین می‌کند، زیرا کاف‌ای که پس از یک جابجایی، خاصیت ارتجاعی خود را از دست می‌دهد در عرض چند ساعت به عنوان یک مانع بی‌فایده می‌شود.

پلی استر-اسپندکس انتخاب غالب باقی می ماند زیرا الیاف پلی استر در طول چرخه های استریلیزاسیون در برابر انقباض و انقباض مقاومت می کنند، در حالی که محتوای اسپندکس کشش لازم برای گرفتن مچ را بدون برجای گذاشتن آثار پس از سایش طولانی مدت فراهم می کند. مخلوط نایلون-اسپندکس در تنظیمات جراحی که در آن یک سطح بافتنی صاف تر، اصطکاک در برابر دستکش را در طول حرکات مکرر دست کاهش می دهد، مورد علاقه است.

الاستیسیته چگونه بر عملکرد آب بندی تاثیر می گذارد

عملکرد مهر و موم یک کاف بافتنی طبی مستقیماً به درصد کشش و میزان بازیابی آن بستگی دارد، زیرا یک کاف باید به اندازه کافی منبسط شود تا روی دست و دستکش قرار گیرد، سپس به دور استراحت خود منقبض شود تا فشار تماس با پوست حفظ شود.

یک کاف که فراتر از محدوده توصیه شده خود کشیده شده است، نیروی بازیابی را از دست می دهد، به این معنی که به محیط استراحت بازتر باز می گردد و شکافی در مچ ایجاد می کند. آزمایش روی سرآستین‌های معمولی پلی استر-اسپندکس نشان می‌دهد که بازیابی تا 5 درصد از محیط اصلی پس از 50 چرخه کشش معیاری برای کاف‌هایی است که مهر و موم قابل اعتمادی را در یک جابجایی کامل حفظ می‌کند، در حالی که کاف‌هایی که تنها به 85 تا 90 درصد اندازه اولیه پس از چرخه‌های مشابه باز می‌گردند، تمایل به ایجاد شکاف در سومین دوره سایش دارند.

الزامات تنفس و راحتی برای استفاده طولانی مدت

برای افرادی که در پروسه‌های طولانی یا شیفت‌های طولانی می‌پوشند، یک کاف بافتنی که گرما را در مچ دست می‌گیرند، به یک مشکل راحتی تبدیل می‌شود که بر انطباق آن تأثیر می‌گذارد، زیرا کارکنان اگر باعث ناراحتی شوند، کاف‌های محکم را بالا می‌زنند و عملکرد مانع را کاملاً از بین می‌برند.

به‌طورکلی، دستگاه‌هایی که رویه‌های طولانی‌تر از سه ساعت را اجرا می‌کنند، وقتی کاف‌ها زیر 240 گرم می‌مانند، شکایات کمتری را گزارش می‌کنند، زیرا بافت سبک‌تر اجازه می‌دهد تا جریان هوای کافی برای جلوگیری از تعریق موضعی وجود داشته باشد، که در غیر این صورت می‌تواند مهرهای چسب را روی کاف‌های دستکش مجاور نرم کند.

چگونه سرآستین های بافتنی از آلودگی در دهانه های آستین جلوگیری می کنند

یک سرآستین بافتنی طبی از آلودگی ذرات و مایعات در دهانه آستین عمدتاً با حفظ تماس مداوم با پوست جلوگیری می‌کند و شکافی را که در غیر این صورت بین آستین گشاد و دستکش پوشنده وجود داشت را می‌بندد.

کاف همچنین به عنوان نقطه اتصال برای دستکش عمل می کند و به درستی نصب می شود دستبند طبی بافتنی به دستکش اجازه می دهد تا روی قسمت بیرونی کاف غلت بخورد و انتقال آستین به دستکش را بدون تکیه بر نوار چسب ببندد، که می تواند در طول حرکت مکرر بازو شل شود.

اندازه، ضخامت، و محدوده کشش موجود است

سرآستین‌های بافتنی معمولاً به‌عنوان یک لوله بافتنی پیوسته با برش طولی عرضه می‌شوند که اندازه، ضخامت و محدوده کششی آن بر اساس نوع لباس و محدوده دور مچ پوشندگان مورد نظر انتخاب می‌شود.

انتخاب ترکیب مناسب از این مشخصات به دسته بندی لباس بستگی دارد. روپوش‌های جراحی عموماً یک کاف کوتاه‌تر و نازک‌تر را برای چابکی جفت می‌کنند، در حالی که روپوش‌های صنعتی یا بلند از یک کاف بلندتر و دو برابر با دامنه کشش بالاتر بهره می‌برند تا پوشیدن و برداشتن مکرر را بدون از دست دادن یکپارچگی مهر و موم در یک تعویض کامل انجام دهند.